Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελληνική Γλώσσα Γενικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελληνική Γλώσσα Γενικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 2 Απριλίου 2014
Δείτε κάτι που δεν ξέρατε για την ελληνική γλώσσα
Η
ελληνική γλώσσα δεν είναι τυχαία... Χτίστηκε πάνω στα μαθηματικά, και
αυτό που ελάχιστοι ακόμα ξέρουν είναι ότι κάθε λέξη στην ελληνική έχει
μαθηματικό υπόβαθρο. Τα γράμματα στην Ελληνική γλώσσα δεν είναι στείρα
σύμβολα. Όρθια, ανάποδα με ειδικό τονισμό, αποτελούσαν το σύνολο των
1620 συμβόλων που χρησιμοποιούνταν στην Αρμονία (Μουσική στα
νεοΕλληνικά). Η πιο σημαντική τους ιδιότητα είναι ότι το κάθε γράμμα
έχει μια αριθμητική τιμή/αξία, κάθε γράμμα είναι ένας αριθμός, οπότε κατ
επέκταση και κάθε λέξη είναι ένας αριθμός. Μια τεράστια γνώση
κλειδωμένη-κωδικοποιημένη μέσα λέξεις λόγω της μαθηματικών τιμών που
έχουν. Ένας από τους Πρωτοπόρους επί του θέματος ήταν ο μέγιστος
Πυθαγόρας. Οι αριθμοί, τα σχήματα, η αρμονία και τα άστρα έχουν κάτι
κοινό, έτσι αντίστοιχα τα μαθηματικά (αριθμοί) η γεωμετρία (σχήματα) η
αρμονία(μουσική) και η αστρο-νομία (αστήρ=α-χωρίς- στήριγμα + φυσικοί
νόμοι που τα διέπουν) ήταν αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα, που με
την συγκεκριμένη σειρά που αναφέραμε ήταν η σκάλα για την εξέλιξη (=εκ
-του- έλικος, DNA) του νου-ψυχής προς τον Δημιουργό. Έναν Δημιουργό που
δημιούργησε βάσει αυτών των τεσσάρων επιστημών. 27 σύμβολα-αριθμοί με
αριθμητική αξία συνθέτουν το Ελληνικό Αλφάβητο, 3 ομάδες από 9
σύμβολα-αριθμούς η κάθε ομάδα, με άθροισμα κάθε ομάδας 45, 450, 4.500.
ΑΛΦΑ = 1+30+500+1= 532 =>5+3+2= 10 => 1+0= 1
ΕΝ = 5+50 = 55 => 5+5 = 10 => 1+0= 1
ΟΜΙΚΡΟΝ = 70+40+10+20+100+70+50= 360, όσες και οι μοίρες του κύκλου
Για να είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε τα νοήματα των εννοιών των λέξεων της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης πρέπει πρωτίστως να γνωρίζουμε κάποια πράγματα για την ίδια την Ελληνική γλώσσα.
Η αρχαία ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική η οποία δεν είναι βασισμένη στο ότι κάποιοι απλά καθίσαν και συμφώνησαν να ονομάζουν ένα αντικείμενο «χ» ή «ψ» όπως όλες οι υπόλοιπες στείρες γλώσσες του κόσμου. Η Ελληνική γλώσσα είναι ένα μαθηματικό αριστούργημα το οποίο θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε.
Η αρχή των πάντων είναι το ίδιο το Ελληνικό Αλφάβητο (το οποίο φυσικά δεν το πήραμε από κάποιον άλλον όπως θα δούμε παρακάτω διότι εκ των πραγμάτων δεν γίνεται). Τα γράμματα του Ελληνικού αλφαβήτου στο σύνολο τους ήταν 33 όσοι και οι σπόνδυλοι, οι 5 τελευταίοι σπόνδυλοι (που παίζουν τον ρόλο της κεραίας) έχουν άμεση σχέση με τον εγκέφαλο και αντιστοιχούν στα 5 τελευταία άρρητα γράμματα τα οποία γνώριζαν μόνο οι ιερείς* ένα από αυτά ήταν η Σώστικα (ή Γαμμάδιον) η οποία στα λατινικά έγινε swstika και οι Ναζί το έκλεψαν και την ονομάσανε Σβάστικα. Το σύμβολο αυτό είναι του ζωογόνου Ηλίου (Απόλλωνα), οι Ναζί το αντέστρεψαν για να συμβολίσουν το αντίθετο του ζωογόνου Ήλιου, δηλαδή του σκοτεινού θανάτου.
Υπήρχαν ακόμα κάποια γράμματα τα οποία στην πάροδο του χρόνου καταργήθηκαν όπως το Δίγαμμα (F), Κόππα (Q), Στίγμα (S’), Σαμπί (ϡ)
Ο Πυθαγόρας μας ενημερώνει για τα 3 επίπεδα της Ελληνικής γλώσσας τα οποία είναι τα εξής:
1. ομιλών
2. Σημαίνον (α. σήμα, β. σημαινόμενο)
3. Κρύπτον (α. διαστήματα β. κραδασμός γ. λεξάριθμος δ. τονάριθμος)
-Το πρώτο είναι η ομιλία
-Το δεύτερο είναι η σχέση του σήματος με το σημαινόμενο που θα αναλύσουμε παρακάτω
-Το τρίτο είναι το διάστημα (απόσταση & χρόνος), ο κραδασμός (που αφυπνίζει τον εγκέφαλο μέσω ιδιοσυχνοτήτων από τους δημιουργηθέντες παλμούς – Παλλάδα Αθηνά) ο λεξάριθμος (σχέση γραμμάτων και λέξεων με αριθμούς) και ο τονάριθμος (σχέση γραμμάτων και λέξεων με μουσικούς τόνους)
Το κάθε γράμμα αντιστοιχούσε σε έναν αριθμό, αλλά και σε έναν μουσικό τόνο άρα γράμμα=αριθμός=τόνος (μουσικός), πράγμα που φανερώνει ότι στη γλώσσα μας πίσω από τα γράμματα-λέξεις υπάρχουν αριθμοί (λεξάριθμοι) και μουσικοί φθόγγοι (τονάριθμοι).
Οι 4 αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα ήταν:
1. Αριθμοί (μαθηματικά)
2. Σχήματα (Γεωμετρία)
3. Μουσική (Αρμονία)
4. Αστρονομία
Οι επιστήμες αυτές είναι αλληλένδετες και βρίσκονται η μια μέσα στην άλλην όπως οι Ρωσικές μπαμπούσκες. Συνδυάστε τώρα το αλφάβητο που εσωκλείει αριθμούς και μουσικούς τόνους με τις 4 αυτές επιστήμες.
1.Αστρονομία= αστηρ + νόμος, α-στηρ = αυτό που δεν στηρίζεται, άρα αστρονομία= οι συμπαντικοί νόμοι που διέπουν αυτό που δεν στηρίζεται κάπου, οι οποίοι έχουν να κάνουν με την μουσική (αρμονία), σχήματα (γεωμετρία) αριθμούς (μαθηματικά) και όλα αυτά με τον Αιθέρα ο οποίος περιβάλει τις ουράνιες σφαίρες.
2.Ο Πυθαγόρας άκουγε την αρμονία (μουσική) των ουρανίων Σφαιρών άρα μιλάμε μια γλώσσα η οποία έχει να κάνει με την ροή του σύμπαντος.
Η Ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για Η/Υ λόγω της μαθηματικότητας και μουσικότητας όχι μόνο του Αλφαβήτου-λέξεων, αλλά και των μαθηματικών εννοιών που γεννώνται π.χ. η λέξη ΘΕΣΙΣ γίνεται: συνΘεσις, επίΘεσις, κατάΘεσις, υπόΘεσις, εκΘεσις, πρόσΘεσις, πρόΘεσις, ανάΘεσις, διάΘεσις, αντίΘεσις κτλ κτλ αν τώρα αυτές τις λέξεις τις μεταφράσουμε στα Αγγλικά είναι εντελώς άσχετες μεταξύ τους.
Το ότι δεν γίνεται το Αλφάβητο να είναι αντιγραμμένο από κάπου αλλού φαίνεται από το ότι εν έτη 2300 π.Χ. (με μελέτες της Τζιροπούλου και άλλων και όχι το 800 π.Χ.) ο Όμηρος ήδη έχει στην διάθεση του 6.500.000 πρωτογενής λέξεις (πρώτο πρόσωπο ενεστώτα & ενικού αριθμού) τις οποίες αν τις πολλαπλασιάσουμε Χ72 που είναι οι κλήσεις, θα βγάλουμε ένα τεράστιο αριθμό ο οποίος δεν είναι ο τελικός, διότι μην ξεχνάμε ότι η Ελληνική γλώσσα δεν είναι στείρα, ΓΕΝΝΑ.
ΑΝ συγκρίνουμε τώρα π.χ. την Αγγλική γλώσσα που έχει 80.000 λέξεις εκ των οποίων το 80% είναι Ελληνικές όπως μας ενημερώνει το Πανεπιστήμιο της Ουαλίας, και μετρήσουμε ότι αυτή η στείρα γλώσσα εξελίσσεται 1000 χρόνια, μπορούμε αβίαστα να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι ο Όμηρος παραλαμβάνει μια γλώσσα η οποία έχει βάθος στον χρόνο 100.000 π.Χ? 500.000 π.Χ.? ποιος ξέρει…
Όμως η απόλυτη απόδειξη είναι η ίδια η μαθηματικότητα της, η οποία δεν υπάρχει σε καμία άλλη γλώσσα του πλανήτη. Μην ξεχνάμε ακόμα το ότι ο Δημιουργός χρησιμοποιεί μαθηματικά για την δημιουργία, άρα η γλώσσα μας έχει αναγκαστικά σχέση με την πηγή (root-0/1).
Πριν όμως από το «Κρύπτον» υπάρχει το «Σημαίνον», δηλαδή η σύνδεση των λέξεων με τις έννοιες αυτών. Είπανε νωρίτερα ότι οι ξένες διάλεκτοι ορίστηκαν κατόπιν συμφωνίας, δηλαδή κάποιοι συμφώνησαν ότι το τάδε αντικείμενο θα το ονομάσουν «Χ», κάτι που κάνει τις γλώσσες στείρες, άρα δεν μπορούν να γεννήσουν νέες λέξεις, άρα δεν υπάρχει μαθηματικότητα, άρα δεν δύναται να περιγράψουν νέες έννοιες που υπάρχουν στην φύση, με αποτέλεσμα ο εγκέφαλος εφόσον δεν μπορεί να περιγράψει μέσω των νέων λέξεων καινούριες έννοιες μένει στο σκοτάδι, έτσι οι νευρώνες του εγκεφάλου δεν γεννούν νέους εν αντιθέσει με όσους χρησιμοποιούν την Ελληνική. Πως θα μπορούσε π.χ. ο Άγγλος ή ο Γάλλος ή ο Χ, Υ με μια λέξη που έχει 10 έννοιες να περιγράψει με ακρίβεια άρα και σαφήνεια μια βαθύτερη έννοια; πόσο μάλλον τις πολλαπλές πλευρές αυτής; δεν μπορεί, να λοιπόν το γιατί όλα ξεκίνησαν εδώ. Το Σημαίνον λοιπόν είναι η σύνδεση του σήματος με το σημαινόμενο, δηλαδή η ίδια η λέξη είναι δημιουργημένη με τέτοιο τρόπο που περιγράφει την έννοια που εσωκλείνει μέσα της.
Παράδειγμα: Η ονοματοδοσία της λέξης ΚΑΡΥΟΝ (Καρύδι) προέρχεται από μια παρατήρηση της φύσης (όπως όλες οι λέξεις), δηλαδή όταν δυο κερασφόρα ζώα (Κριοί, τράγοι κτλ) τρα.κάρ.ουν με τα κέρ.ατα τους ακούγεται το «κρακ» ή «καρ», ο ήχος αυτός έδωσε το όνομα «κέρας» (κέρατο) το κέρας έδωσε το όνομα κράτα ή κάρα (κεφάλι) και το υποκοριστικό αυτού το Κάρυον (μικρό κεφάλι). το Κάρυον (καρύδι) μοιάζει καταπληκτικά με το ανθρώπινο κεφάλι και το εσωτερικό του με εγκέφαλο.
Το Υ είναι η ρίζα του ρήματος ΥΩ (βρέχω) όπου υπάρχει το Υ υπάρχει κοιλότητα (ή κυρτότητα) δηλαδή θηλυκώνει κάτι, η βροχή (υγρό στοιχείο) μπαίνει (θηλυκώνεται) μέσα στην γη.
Το μουσικό – αριθμητικό αλφάβητο δημιουργεί μουσικο – μαθηματικές λέξεις οι οποίες περιγράφουν αντίστοιχες έννοιες, οι οποίες προέρχονται από την παρατήρηση της φύσεως δηλαδή της Δημιουργίας άρα κατ επέκταση του ίδιου του Δημιουργού, αλλά η ερώτηση είναι πόσες χιλιετίες μπορεί να χρειάστηκαν για να δημιουργηθεί αυτό το τέλειο μαθηματικό σύμπλεγμα που τα γράμματα είναι αριθμοί και συνάμα μουσικοί τόνοι και οι λέξεις δηλαδή το σύνολο των αριθμών και των μουσικών τόνων κρύβουν μέσα τους εκτός από σύνθετες μουσικές αρμονίες, έννοιες οι οποίες δεν είναι καθόλου τυχαίες αλλά κατόπιν εκτενέστατης παρατηρήσεως της φύσης
ΑΛΦΑ = 1+30+500+1= 532 =>5+3+2= 10 => 1+0= 1
ΕΝ = 5+50 = 55 => 5+5 = 10 => 1+0= 1
ΟΜΙΚΡΟΝ = 70+40+10+20+100+70+50= 360, όσες και οι μοίρες του κύκλου
Για να είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε τα νοήματα των εννοιών των λέξεων της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης πρέπει πρωτίστως να γνωρίζουμε κάποια πράγματα για την ίδια την Ελληνική γλώσσα.
Η αρχαία ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική η οποία δεν είναι βασισμένη στο ότι κάποιοι απλά καθίσαν και συμφώνησαν να ονομάζουν ένα αντικείμενο «χ» ή «ψ» όπως όλες οι υπόλοιπες στείρες γλώσσες του κόσμου. Η Ελληνική γλώσσα είναι ένα μαθηματικό αριστούργημα το οποίο θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε.
Η αρχή των πάντων είναι το ίδιο το Ελληνικό Αλφάβητο (το οποίο φυσικά δεν το πήραμε από κάποιον άλλον όπως θα δούμε παρακάτω διότι εκ των πραγμάτων δεν γίνεται). Τα γράμματα του Ελληνικού αλφαβήτου στο σύνολο τους ήταν 33 όσοι και οι σπόνδυλοι, οι 5 τελευταίοι σπόνδυλοι (που παίζουν τον ρόλο της κεραίας) έχουν άμεση σχέση με τον εγκέφαλο και αντιστοιχούν στα 5 τελευταία άρρητα γράμματα τα οποία γνώριζαν μόνο οι ιερείς* ένα από αυτά ήταν η Σώστικα (ή Γαμμάδιον) η οποία στα λατινικά έγινε swstika και οι Ναζί το έκλεψαν και την ονομάσανε Σβάστικα. Το σύμβολο αυτό είναι του ζωογόνου Ηλίου (Απόλλωνα), οι Ναζί το αντέστρεψαν για να συμβολίσουν το αντίθετο του ζωογόνου Ήλιου, δηλαδή του σκοτεινού θανάτου.
Υπήρχαν ακόμα κάποια γράμματα τα οποία στην πάροδο του χρόνου καταργήθηκαν όπως το Δίγαμμα (F), Κόππα (Q), Στίγμα (S’), Σαμπί (ϡ)
Ο Πυθαγόρας μας ενημερώνει για τα 3 επίπεδα της Ελληνικής γλώσσας τα οποία είναι τα εξής:
1. ομιλών
2. Σημαίνον (α. σήμα, β. σημαινόμενο)
3. Κρύπτον (α. διαστήματα β. κραδασμός γ. λεξάριθμος δ. τονάριθμος)
-Το πρώτο είναι η ομιλία
-Το δεύτερο είναι η σχέση του σήματος με το σημαινόμενο που θα αναλύσουμε παρακάτω
-Το τρίτο είναι το διάστημα (απόσταση & χρόνος), ο κραδασμός (που αφυπνίζει τον εγκέφαλο μέσω ιδιοσυχνοτήτων από τους δημιουργηθέντες παλμούς – Παλλάδα Αθηνά) ο λεξάριθμος (σχέση γραμμάτων και λέξεων με αριθμούς) και ο τονάριθμος (σχέση γραμμάτων και λέξεων με μουσικούς τόνους)
Το κάθε γράμμα αντιστοιχούσε σε έναν αριθμό, αλλά και σε έναν μουσικό τόνο άρα γράμμα=αριθμός=τόνος (μουσικός), πράγμα που φανερώνει ότι στη γλώσσα μας πίσω από τα γράμματα-λέξεις υπάρχουν αριθμοί (λεξάριθμοι) και μουσικοί φθόγγοι (τονάριθμοι).
Οι 4 αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα ήταν:
1. Αριθμοί (μαθηματικά)
2. Σχήματα (Γεωμετρία)
3. Μουσική (Αρμονία)
4. Αστρονομία
Οι επιστήμες αυτές είναι αλληλένδετες και βρίσκονται η μια μέσα στην άλλην όπως οι Ρωσικές μπαμπούσκες. Συνδυάστε τώρα το αλφάβητο που εσωκλείει αριθμούς και μουσικούς τόνους με τις 4 αυτές επιστήμες.
1.Αστρονομία= αστηρ + νόμος, α-στηρ = αυτό που δεν στηρίζεται, άρα αστρονομία= οι συμπαντικοί νόμοι που διέπουν αυτό που δεν στηρίζεται κάπου, οι οποίοι έχουν να κάνουν με την μουσική (αρμονία), σχήματα (γεωμετρία) αριθμούς (μαθηματικά) και όλα αυτά με τον Αιθέρα ο οποίος περιβάλει τις ουράνιες σφαίρες.
2.Ο Πυθαγόρας άκουγε την αρμονία (μουσική) των ουρανίων Σφαιρών άρα μιλάμε μια γλώσσα η οποία έχει να κάνει με την ροή του σύμπαντος.
Η Ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για Η/Υ λόγω της μαθηματικότητας και μουσικότητας όχι μόνο του Αλφαβήτου-λέξεων, αλλά και των μαθηματικών εννοιών που γεννώνται π.χ. η λέξη ΘΕΣΙΣ γίνεται: συνΘεσις, επίΘεσις, κατάΘεσις, υπόΘεσις, εκΘεσις, πρόσΘεσις, πρόΘεσις, ανάΘεσις, διάΘεσις, αντίΘεσις κτλ κτλ αν τώρα αυτές τις λέξεις τις μεταφράσουμε στα Αγγλικά είναι εντελώς άσχετες μεταξύ τους.
Το ότι δεν γίνεται το Αλφάβητο να είναι αντιγραμμένο από κάπου αλλού φαίνεται από το ότι εν έτη 2300 π.Χ. (με μελέτες της Τζιροπούλου και άλλων και όχι το 800 π.Χ.) ο Όμηρος ήδη έχει στην διάθεση του 6.500.000 πρωτογενής λέξεις (πρώτο πρόσωπο ενεστώτα & ενικού αριθμού) τις οποίες αν τις πολλαπλασιάσουμε Χ72 που είναι οι κλήσεις, θα βγάλουμε ένα τεράστιο αριθμό ο οποίος δεν είναι ο τελικός, διότι μην ξεχνάμε ότι η Ελληνική γλώσσα δεν είναι στείρα, ΓΕΝΝΑ.
ΑΝ συγκρίνουμε τώρα π.χ. την Αγγλική γλώσσα που έχει 80.000 λέξεις εκ των οποίων το 80% είναι Ελληνικές όπως μας ενημερώνει το Πανεπιστήμιο της Ουαλίας, και μετρήσουμε ότι αυτή η στείρα γλώσσα εξελίσσεται 1000 χρόνια, μπορούμε αβίαστα να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι ο Όμηρος παραλαμβάνει μια γλώσσα η οποία έχει βάθος στον χρόνο 100.000 π.Χ? 500.000 π.Χ.? ποιος ξέρει…
Όμως η απόλυτη απόδειξη είναι η ίδια η μαθηματικότητα της, η οποία δεν υπάρχει σε καμία άλλη γλώσσα του πλανήτη. Μην ξεχνάμε ακόμα το ότι ο Δημιουργός χρησιμοποιεί μαθηματικά για την δημιουργία, άρα η γλώσσα μας έχει αναγκαστικά σχέση με την πηγή (root-0/1).
Πριν όμως από το «Κρύπτον» υπάρχει το «Σημαίνον», δηλαδή η σύνδεση των λέξεων με τις έννοιες αυτών. Είπανε νωρίτερα ότι οι ξένες διάλεκτοι ορίστηκαν κατόπιν συμφωνίας, δηλαδή κάποιοι συμφώνησαν ότι το τάδε αντικείμενο θα το ονομάσουν «Χ», κάτι που κάνει τις γλώσσες στείρες, άρα δεν μπορούν να γεννήσουν νέες λέξεις, άρα δεν υπάρχει μαθηματικότητα, άρα δεν δύναται να περιγράψουν νέες έννοιες που υπάρχουν στην φύση, με αποτέλεσμα ο εγκέφαλος εφόσον δεν μπορεί να περιγράψει μέσω των νέων λέξεων καινούριες έννοιες μένει στο σκοτάδι, έτσι οι νευρώνες του εγκεφάλου δεν γεννούν νέους εν αντιθέσει με όσους χρησιμοποιούν την Ελληνική. Πως θα μπορούσε π.χ. ο Άγγλος ή ο Γάλλος ή ο Χ, Υ με μια λέξη που έχει 10 έννοιες να περιγράψει με ακρίβεια άρα και σαφήνεια μια βαθύτερη έννοια; πόσο μάλλον τις πολλαπλές πλευρές αυτής; δεν μπορεί, να λοιπόν το γιατί όλα ξεκίνησαν εδώ. Το Σημαίνον λοιπόν είναι η σύνδεση του σήματος με το σημαινόμενο, δηλαδή η ίδια η λέξη είναι δημιουργημένη με τέτοιο τρόπο που περιγράφει την έννοια που εσωκλείνει μέσα της.
Παράδειγμα: Η ονοματοδοσία της λέξης ΚΑΡΥΟΝ (Καρύδι) προέρχεται από μια παρατήρηση της φύσης (όπως όλες οι λέξεις), δηλαδή όταν δυο κερασφόρα ζώα (Κριοί, τράγοι κτλ) τρα.κάρ.ουν με τα κέρ.ατα τους ακούγεται το «κρακ» ή «καρ», ο ήχος αυτός έδωσε το όνομα «κέρας» (κέρατο) το κέρας έδωσε το όνομα κράτα ή κάρα (κεφάλι) και το υποκοριστικό αυτού το Κάρυον (μικρό κεφάλι). το Κάρυον (καρύδι) μοιάζει καταπληκτικά με το ανθρώπινο κεφάλι και το εσωτερικό του με εγκέφαλο.
Το Υ είναι η ρίζα του ρήματος ΥΩ (βρέχω) όπου υπάρχει το Υ υπάρχει κοιλότητα (ή κυρτότητα) δηλαδή θηλυκώνει κάτι, η βροχή (υγρό στοιχείο) μπαίνει (θηλυκώνεται) μέσα στην γη.
Το μουσικό – αριθμητικό αλφάβητο δημιουργεί μουσικο – μαθηματικές λέξεις οι οποίες περιγράφουν αντίστοιχες έννοιες, οι οποίες προέρχονται από την παρατήρηση της φύσεως δηλαδή της Δημιουργίας άρα κατ επέκταση του ίδιου του Δημιουργού, αλλά η ερώτηση είναι πόσες χιλιετίες μπορεί να χρειάστηκαν για να δημιουργηθεί αυτό το τέλειο μαθηματικό σύμπλεγμα που τα γράμματα είναι αριθμοί και συνάμα μουσικοί τόνοι και οι λέξεις δηλαδή το σύνολο των αριθμών και των μουσικών τόνων κρύβουν μέσα τους εκτός από σύνθετες μουσικές αρμονίες, έννοιες οι οποίες δεν είναι καθόλου τυχαίες αλλά κατόπιν εκτενέστατης παρατηρήσεως της φύσης
Κυριακή 30 Μαρτίου 2014
Το μεγαλείο της Ελληνικής γλώσσας
Τετάρτη 26 Μαρτίου 2014
Το μεγαλείο της Ελληνικής γλώσσας - Μητροπέτρος
Ιδρυμα Μελετών Λαμπράκη για την Αρχαία ελληνική γλώσσα
Τρίτη 18 Μαρτίου 2014
Ελληνικά: η μητρική γλώσσα του δυτικού πολιτισμού
«Στην Ελληνική υπάρχει ένας ίλιγγος λέξεων, διότι μόνο αυτή εξερεύνησε, κατέγραψε και ανέλυσε τις ενδότατες διαδικασίες της ομιλίας και της γλώσσης, όσο καμία άλλη γλώσσα». Ζακ Λακαρριέρ, Γάλλος συγγραφέας.
Παρουσιάζεται σύντομη έρευνα γύρω από
ένα από τα πολυτιμότερα περιουσιακά μας στοιχεία: την ελληνικήν!
Ελληνική: η βάση των κύριων γλωσσών του δυτικού πολιτισμού. Και επίσημη
“αγαπημένη” της Επιστήμης, των Τεχνών και της Φιλοσοφίας. Από τις
πληρέστες, συνθετότερες, ευρυματικότατες γλώσσες που δημιούργησε ο
άνθρωπος.
Αλήθεια, από πόσους ομιλείται η ελληνικήν; Ισως δεν είναι σε όλους
αντιληπτό, κι όμως, ένα μεγάλο τμήμα του παγκόσμιου πληθυσμού
χρησιμοποιεί καθημερινά την ελληνική γλώσσα, τις περισσότερες
Ποια είναι ωστόσο η έκταση του φαινομένου αυτού και κατά πόσο μπορεί
αυτό να μελετηθεί και να καταγραφεί; Το GoodNews έκανε μια προσπάθεια
και σας την παρουσιάζει.
Η επιρροή της ελληνικής γλώσσας στην αγγλική
Οι γλώσσες θεωρούνται “ζωντανοί οργανισμοί”. Άλλες επιβιώνουν (π.χ. η
ελληνική) ενώ άλλες εκλείπουν (π.χ. η αβεστική -ινδοϊρανική γλώσσα που
ομιλούνταν στην βορειοανατολική Περσία). Η μια δίνει-δανείζει, ενώ
παράλληλα, παίρνει-δανείζεται στοιχεία από την άλλη. Φυσικά, και η
ελληνική έχει επηρεαστεί από άλλες γλώσσες. Αλλά όπως όλα αποδεικνύουν, ο
βαθμός στον οποίο έχει επηρεάσει τη γλώσσα πολλών άλλων λαών, είναι
κατά πάρα πολύ μεγαλύτερος. Κυρίως, επειδή οι περισσότερες γλώσσες που
ομιλούνται στον δυτικό κόσμο είναι μεταγενέστερες της ελληνικής και εν
πολλοίς, έχουν καθοριστεί, βασιστεί στην ελληνική. Στην αρχαία ελληνική.
«Οι ελληνικές λέξεις, οι λέξεις με ελληνική ρίζα και οι σύνθετες
λέξεις που προέρχονται από ελληνικές στην αγγλική γλώσσα είναι γύρω στις
230.000! Θέλω να σας πω βέβαια, ότι πολλά λεξικά σταματούν στη λατινική
προέλευση μιας λέξης. Όσο πιο σοβαρό και εμπεριστατωμένο όμως είναι το
λεξικό, τόσο πιο πολλές είναι οι λέξεις των οποίων αναφέρει την αρχική,
την ελληνική προέλευση -πηγαίνοντας πιο πίσω από τη λατινική. Σε λεξικά
όπως αυτό της Οξφόρδης, οι ελληνικές λέξεις που καταγράφονται είναι
περισσότερες από 40.000. Αυτό μας δείχνει ότι 1 στις 4 λέξεις που
χρησιμοποιεί ο αγγλόφωνος είναι ελληνική».
Είναι τα πρώτα συμπεράσματα της Άννυς Στεφανίδου, συγγραφέος του βιβλίου «You speak Greek, you just don’t know it».
«Επίσης πολλές είναι οι λέξεις που αποδεικνύονται ως ελληνικές, ενώ
δεν το υποπτευόμουν. Έμεινα έκπληκτη βλέποντας ότι το «police»
προέρχεται από την ελληνική λέξη «πολιτεία - πόλις» ή το «canyon» και το
«canal» και το «cane» από την αρχαία ελληνική λέξη «κάννα» που σημαίνει
καλάμι! Πολλές φορές ήρθα αντιμέτωπη με τέτοιες εκπλήξεις σε όλη τη
διάρκεια της έρευνας. Και εκεί ένιωσα ότι αυτό το βιβλίο δεν απευθύνεται
μόνο σε ξένους, αλλά και σε Έλληνες. Γιατί μπορεί να νιώσουν αυτό που
ένιωσα κι εγώ: περηφάνια!».
>Ομιλείται από...
Η ελληνική γλώσσα στην πραγματικότητα δεν ομιλείται μόνο από τους
Έλληνες. Υπολογίζεται ότι συνολικά περίπου 25 εκατομμύρια άνθρωποι
μιλούν ελληνικά, ως πρώτη ή δεύτερη γλώσσα. Αποτελεί μητρική γλώσσα για
περίπου 12-13 εκατομμύρια ανθρώπους, κατά βάση Έλληνες και Κύπριους
καθώς και για κάποιους αυτόχθονες πληθυσμούς σε κράτη όπως λ.χ. η
Αλβανία, η Ιταλία, η Τουρκία. Συμπεριλαμβανομένων και των πολλών Ελλήνων
της διασποράς, σε χώρες προορισμούς όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο
Καναδάς, η Αυστραλία, η Γερμανία, η Ρωσία, η Μεγάλη Βρετανία κ.α.,
προκύπτει αυτός ο αριθμός. Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι είναι επίσημα
αναγνωρισμένη μειονοτική γλώσσα στην Αλβανία, την Αρμενία, την Ιταλία,
την Ρουμανία και την Ουκρανία.
Υπάρχουν όμως και πολλοί άνθρωποι, που δεν έχουν κάποια άμεση σχέση με
την Ελλάδα, αλλά για να μιλήσουν ή για να γράψουν χρησιμοποιούν, εν
μέρει βέβαια, την ελληνική, όπως ήδη έχει αναφερθεί, και στην περίπτωσή
τους αυτό γίνεται λιγότερο συνειδητά ή και εντελώς ασυνείδητα.
Ενσταση:
Κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί: «Μα δεν είναι πολύ περισσότερες οι
αγγλικές λέξεις που πλέον χρησιμοποιούμε καθημερινά, όπως π.χ.
computer, hello, internet, marketing, smartphone, site, version κτλ;».
Εκ πρώτης όψεως, φαίνεται ότι ολοένα και περισσότερες ξένες λέξεις
εισέρχονται στο καθημερινό μας λεξιλόγιο, γεγονός που εν μέρει θεωρείται
λογικό. Συγκεκριμένα, καθώς τα αγγλικά γίνονται αντιληπτά ως η κυρίαρχη
διεθνής γλώσσα της εποχής μας, το να διεισδύουν όλο και περισσότερο
στην καθημερινότητά μας - και πόσο μάλλον σε τομείς που έχουν παγκόσμια
διάδοση (όπως π.χ. το διαδίκτυο και η επιστήμη της οικομίας και της
επικοινωνίας)- είναι μια εξέλιξη αναμενόμενη. Αυτό όμως είναι μόνο η μία
όψη του νομίσματος, αυτή που φαίνεται. Υπάρχει και η άλλη όψη, η οποία
μας δείχνει ότι: Αφενός, και οι Άγγλοι εξακολουθούν χρησιμοποιούν
αμέτρητες ελληνικές λέξεις συνεχώς (π.χ.airplane, character, economy,
history, music, police, telephone, theory κτλ). Αφετέρου, η ελληνική
γλώσσα παραμένει πιο πλήρης (πλούσια), καθώς έχει αντίστοιχες λέξεις για
τις πιο πολλές απ’ τις μη ελληνικές που συνεχώς χρησιμοποιούνται (λ.χ.
computer = υπολογιστής, internet = διαδίκτυο, site = ιστοσελίδα,
ιστότοπος, version = εκδοχή κ.ο.κ.) -το αντίστροφο ισχύει σε πολύ
μικρότερο βαθμό.
Η πρώτη γλώσσα της Ευρώπης
>Παλαιότητα
Η Ελληνική γλώσσα είναι μια από τις ελάχιστες στον κόσμο που παρουσιάζει ομοιογενή εξέλιξη και αποτελεί φαινόμενο σπάνιο στη γλωσσολογική ιστορία του ανθρώπινου γένους διότι ομιλείται επί χιλιάδες χρόνια χωρίς διακοπή. Η σύγχρονη ελληνική γλώσσα διατηρεί την αρχαία γραφή και ορθογραφία των λέξεων και το 75% του λεξιλογίου της βασίζεται στην αρχαία ελληνική γλώσσα.
Η ελληνική γλώσσα, είναι πιθανώς η παλαιότερη καταγεγραμμένη ζωντανή γλώσσα στον κόσμο. Είναι δε γνωστό, ότι στην αρχαιότητα ήταν η πιο διαδεδομένη γλώσσα στην περιοχή της Μεσογείου και στο Βυζάντιο ήταν η επίσημη γλώσσα της αυτοκρατορίας (του τότε ανεπτυγμένου κόσμου).
Πιστεύεται πως ομιλείται στην ευρύτερη περιοχή της βαλκανικής χερσονήσου επί περίπου 5.000 χιλιάδες χρόνια. Η αρχαιότερη αναγνώσιμη γραπτή πηγή της χρονολογείται από το 1450 π.Χ.. Πρόκειται για μια πήλινη πινακίδα με χαραγμένη Γραμμική Β γραφή (η οποία θεωρείται πως είναι η πρώτη γραφή της ελληνικής γλώσσας), που ανακαλύφθηκε μόλις το καλοκαίρι του 2010 στην Ίκλαινα Μεσσηνίας.
Είχαν προηγηθεί, το 1900 στην Κρήτη, οι έρευνες του αρχαιολόγου Sir Arthur Evans: έφεραν στο φως ένα μεγάλο αριθμό από πήλινες πινακίδες με χαραγμένες τις συλλαβικές γραφές Γραμμική Α και Γραμμική Β, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν από τους Μινωίτες και Μυκηναίους κατά τη 2η χιλιετία π.Χ., κυρίως σε επιγραφές για θρησκευτικά και διοικητικά αρχεία. Η Γραμμική Α θεωρείται πρόγονος της Γραμμικής Β και κατά πολλούς, μιας και δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί ακόμα, αποτελεί πιθανώς αυτή το παλαιότερο δείγμα της αρχαίας ελληνικής.
>Το πρώτο αλφάβητο
Το πλέον αξιοσημείωτο γεγονός πάντως είναι ότι το 1100 π.Χ. οι Έλληνες είχαν την ιδέα να δημιουργήσουν κάποια γραπτά σύμβολα κάθε ένα από τα οποία να αντιπροσωπεύει μόνο ένα φθόγγο (σε αντίθεση με το Φοινικικό αλφάβητο που ήταν συμφωνικό/ φθογγογραφικό). Η μία-προς-μία αναλογία γραμμάτων και φθόγγων διαμόρφωσε αυτό που σήμερα ονομάζεται αλφάβητο.
Στην αρχή έγραφαν μόνο με κεφαλαία γράμματα, χωρίς κενά ανάμεσα στις λέξεις και δεξιόστροφα. Αυτό όμως τον 5ο π.Χ. αιώνα έδωσε τη θέση του στον αριστερόστροφο τρόπο γραφής. Έτσι, παρουσιάστηκε το πρώτο αλφάβητο, το οποίο χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια από τους Ρωμαίους από τους οποίους και πέρασε σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο. Τα Ευρωπαϊκά αλφάβητα ουσιαστικά είναι παραλλαγές του ελληνικού αλφαβήτου.
>Δια-χρονικότητα
Είναι γενικά αποδεκτό ότι η ελληνική γλώσσα έχει διανύσει διάφορες
φάσεις (αρχαία, μεσαιωνική, νεότερη). Ωστόσο, υπάρχουν κοινά στοιχεία σε
όλες αυτές τις φάσεις που αποδεικνύουν ότι είναι η ίδια, μία γλώσσα,
από την αρχαιότητα έως και σήμερα. «Τα στοιχεία αυτά είναι οι βασικές
δομές στη γραμματική, στη σύνταξη και στο λεξιλόγιο, ενώ η
διαφοροποίηση εντοπίζεται σε επιμέρους φαινόμενα αλλαγών στη φωνητική,
στην κλίση, σε συντακτικές μεταβολές και σε σημασιολογικές αλλαγές στη
χρήση των λέξεων», τονίζει χαρακτηριστικά ο Δημήτριος Χρηστίδης, καθηγητής αρχαίας ελληνικής φιλολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Πως θα εξηγούσε π.χ. σε έναν Άγγλο, τους βασικούς και πιο ιδιαίτερους
κανόνες (γραμματικούς, συντακτικούς) της ελληνικής γλώσσας, ώστε εκείνος
να πάρει μια ιδέα του πως αυτή οργανώνεται:
«Η ελληνική γλώσσα έχει τη βασική δομή των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών.
Στη γραμματική έχει επιμέρους κλίσεις άρθρων, ονομάτων (ουσιαστικών και
επιθέτων), αντωνυμιών και ρημάτων (με διαφοροποιήσεις στην αρχαία, στη
μεσαιωνική και στη νεότερη γλώσσα). Στη σύνταξη χρησιμοποιεί διάφορα
είδη προτάσεων (κρίσεως, επιθυμίας, ερωτηματικές, επιφωνηματικές), τις
οποίες συσχετίζει είτε σε παράταξη είτε σε υπόταξη (δευτερεύουσες
προτάσεις) με διάφορους χρόνους και εγκλίσεις, ανάλογα με το είδος της
πρότασης.».
Για όποιον ενδιαφέρεται να εντρυφήσει περισσότερο, υπάρχουν online εκδόσεις της νεοελληνικής γραμματικής (λ.χ. http://www.greek-language.gr/greekLang/files/document/modern_greek/grammatiki.triantafyllidi.pdf) καθώς και του συντακτικού της ελληνικής γλώσσας (π.χ. http://www.krassanakis.gr/syntax.htm).
Ταυτότητα και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά
Ποια είναι όμως τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ελληνικής γλώσσας -πέρα
από την παλαιότητά της- που συνέβαλαν στο να διαδοθεί σε τόσο μεγάλη
έκταση, σε παγκόσμιο επίπεδο και ταυτόχρονα, να παραμένει έως και σήμερα
μια ζωντανή ανά τους αιώνες γλώσσα;
Όπως γράφει ο συγγραφέας Αριστείδης Κωνσταντινίδης στην ιστοσελίδα του (http://www.akonstantinidis.gr):
«Το θέμα της ελληνικής συμμετοχής δεν είναι μόνο "θέμα ποσοτικό (μεγάλου
αριθμού λέξεων στην Αγγλική, στις άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες και στην
διεθνή επιστημονική ορολογία) αλλά θέμα αξιολογικής σημασίας.
Οι βασικές έννοιες σκέψης και έκφρασης είναι λέξεις που έχουν ληφθεί
από την Ελληνική: αναλυσις, σύνθεσις, πρόβλημα, ενέργεια, μηχανή,
μεθοδος, σύστημα, κατηγορία, τάξις, ιδέα, λογική, δίλημμα, ιστορία,
θέατρον, δράμα, τραγωδία, κωμωδία, ποίησις … κ.ά.
Οι περισσότερες από τις βασικές λέξεις των κλάδων της επιστημονικής ορολογίας είναι Ελληνικές (και μερικά παραδείγματα):
Λέξεις της Ιατρικής: αγγείον, αδήν, αιμορραγία, αίμα, αναισθησία,
αορτή, αυχήν, βρόγχια, διάγνωσις, οίδημα, υπόφυσις, νεύρον, πρόγνωσις,
χόνδρος, οισοφάγος, φάρμακον, θεραπεία, κ.ά.
Λέξεις της Βοτανολογίας: βρύον, βολβός, καρπός, δένδρον, μύκης, πέταλον, φύλλoν, σπέρμα, θάμνος, κ.ά.
Λέξεις της Ζωολογίας: αίλουρος, σαύρος, ιχθύς, έντομον, ερπετόν, κήτος, ράμφος, ρύγχος, σπόγγος, θηρίον, ζώον, κ.ά.
Να σημειωθεί ότι σε όλες τις επιστήμες, ιδίως στη ζωολογία,
φυτολογία, ιατρική, γεωγραφία κλπ παρά πολλοί όροι είναι όντως
αρχαιοελληνικοί εκλατινισμένοι: panther, narcissus, myopia, Europa κλπ.
Η ευρύτατη χρήση
προθέσεων: αμφι-, ανα-, αντι-, απο-, δια-, επι-, κατα-, μετα- κ.ά/
αντωνυμιών: αλληλο-, αλλο-, αμφοτερο-, αυτο-, εκατερο-, κ.ά.
αριθμητικών: δυο-, τρια-, εξ-, οκτα-, εννέα-, δεκα-, κ.ά.
επιθέτων: αγκυλο-, αμβλυ-, ανισο-, αριστο-, βαθυ-, γυμνο-, δασυ-, λεπτο-, κ.ά.
καταληκτικών: -ικός, -ώδης, -ίτις, -ωμα, κ.ά.
Λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιούνται από όλους τους επιστημονικούς
κλάδους και οι οποίες χρησιμοποιούνται στην κωδικοποίηση της ορολογίας
των διαφόρων κλάδων»
Χωρίς τις λέξεις αυτές, θα αντιμετώπιζαν προβλήματα στην επικοινωνία
τους. Επίσης στην ιστοσελίδα του δίνει, μεταξύ άλλων, κάποια
ενδιαφέροντα ποσοτικά στοιχεία για την συμμετοχή των ελληνικών λέξεων σε
ορισμένα λεξικά (ο παρακάτω πίνακας είναι καρπός πολυετούς ενασχόλησης
του Κωνσταντινίδη με την ελληνική γλώσσα):
«*Η ποσοστιαία συμμετοχή της Ελληνικής στο λεξικό Dorland της
ιατρικής ορολογίας ανέρχεται στο 53,75%, εάν, όμως, συνυπολογισθούν οι
ιατρικοί όροι και των άλλων ιατρικών λεξικών το ποσοστό ανέρχεται στο
69%.»
>Εκ των έσω ανάλυση
Ο συγγραφέας Κωσταντίνος Ιωάν. Ερρίπης μάς παραχώρησε ένα μικρό
απόσπασμα από το υπό έκδοσιν βιβλίο του «Γλώσσα μου είναι έλληνική. Τό
Ευαγγέλιο του Έλληνα» (εκδόσεις Γρηγόρη), στο οποίο αναφέρει ορισμένα
ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ελληνικής γλώσσας:
«Έλληνική Γλώσσα είναι:
1) Νοηματική: δηλαδή τό σημαίνον καί τό σημαινόμενον είναι ένα καί τό αυτό:π.χ.
γεω μετρώ = μετρώ τήν γη, έξ υπνος = όχι κοιμισμένος, αυτός πού βρίσκεται σέ εγρήγορση, κηρός = κερί = αυτό πού καίει καί ρέει.
Σημειολογική λέγεται η γλώσσα πού στό σημαινόμενο δίνεται μία λέξη κατά
συνθήκην, χωρίς δηλαδή νά έχει σχέση μέ τό βαθύτερό της νόημα.
2) άρχέγονη: Διασώζει μέσα στήν ετυμολογία της πανάρχαιες γνώσεις, πού
δέν έχουν καταγραφεί π.χ. Κρόνος = Χρόνος. Ο Κρόνος έτρωγε κατά τήν
μυθολογία τά παιδιά του. Οι παλαιοί άρχοντες (ο Κρόνος) σκότωναν τούς
ισχυρούς της νέας γενιάς (Ζεύς), γιά νά μή τούς πάρουν τήν εξουσία. Μέ
τήν πάροδο του Χρόνου (Κρόνου) η νέα γεννιά κατέστη πιό ισχυρή (Ζεύς),
επέζησε καί εξόντωσε τό παλαιό κατεστημένο.
α. ό,τι βλέπεις διαβάζεις.
β. δέν έχει πολλά σύμφωνα μαζί
γ. χρησιμοποιεί τά περισσότερα φωνήεντα ανά λέξη από όλες τίς ομιλούμενες Ευρωπαϊκές γλώσσες
δ. έχει κλίσεις oνομάτων καί ρημάτων, πού δημιουργούν άκουστικές εναλλαγές ήχων, εύχάριστων στό αυτί.».
>Πλαστικότητα
Καθοριστική σημασία στην ευρεία διάδοσή της έχει επίσης, η μεγάλη
πλαστικότητα που την χαρακτηρίζει, όπως επισημαίνει ο κ. Κωνσταντινίδης.
Αυτό το χαρακτηριστικό της, δίνει την δυνατότητα να σχηματίζονται πολλά
παράγωγα από μια και μόνο λέξη. Π.χ στην ιατρική, η λέξη αρτηρία έχει
112 παράγωγα και το άλγος 225. Επιπροσθέτως, τονίζει ότι, κατά βάση, οι
διάφορες γλώσσες ανέπτυξαν από την γέννησή τους λέξεις για ζητήματα και
πράγματα της καθημερινότητας, όπως π.χ. αγελάδα, ξύλο κλπ. Η ελληνική
όμως και η λατινική συνέβαλλαν, με την ανάπτυξη και εξέλιξή τους, στην
επιστημονική ορολογία καθώς και σε λέξεις σχετικές με ιδέες, αφηρημένες
έννοιες κλπ. Χαρακτηριστικά, σήμερα συνεχίζεται η διαδικασία του να
δίνονται ελληνικά συνθετικά σε νέες λέξεις (π.χ. κάτι + saurus για νέο
είδος σαύρας) καθώς αυτό συμβάλει στο να γίνονται καλύτερα και άμεσα
αντιληπτές.
>Μουσικότητα
Η Ελληνική γλώσσα επιβλήθηκε ακόμη, συχνά αβίαστα και χάρη στην
μουσικότητά της. Μουσικότητα, η οποία στην πορεία της ελληνικής φυλής,
χάθηκε σιγά σιγά. «Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς
τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα
στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά,
επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική», έγραψε χαρακτηριστικά ο ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος, ενώ μεταξύ άλλων, ο διάσημος μουσικός Ιάννης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής. «Οι
τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους
κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ’ εξοχήν μουσική,
όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και
υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου.
Μια μεγάλη, αν και παράδοξη απόδειξη, είναι οι “ντοπιολαλιές” που
χρησιμοποιούνται ανά περιοχές της επικράτειας: φευ, αν και συχνά
κοροϊδεύουμε την προφορά ανθρώπων της επαρχίας, στην πραγματικότητα ο
τρόπος ομιλίας τους είναι πιο κοντά στην αρχαιοελληνική προφορά, καθώς
διατηρούν σε μεγάλο βαθμό την αρχική μουσικότητα του λόγου.
Λόγια σημαντικών διεθνών προσωπικοτήτων για την ελληνική γλώσσα
Πολλοί είναι και εκείνοι που κατά καιρούς, έχουν πλέξει το εγκώμιο την ελληνικής γλώσσας.
* Κικέρων, Ρωμαίος ρήτορας: «Εάν οι Θεοί συνομιλούν, χρησιμοποιούν την ελληνική γλώσσα.»
* Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε, Γερμανός ποιητής, δραματουργός και μυθιστοριογράφος: «Άκουσα στον Άγιο Πέτρο της Ρώµης το Ευαγγέλιο σε όλες τις γλώσσες. Η Ελληνική αντήχησε άστρο λαµπερό µέσα στη νύχτα.»
* Μάρτιν Χάιντεγκερ, Γερμανός φιλόσφος «Η αρχαία Ελληνική γλώσσα
ανήκει στα πρότυπα, µέσα από τα οποία προβάλλουν οι πνευµατικές δυνάµεις
της δημιουργικής μεγαλοφυΐας, διότι αναφορικά προς τις δυνατότητες που
παρέχει στην σκέψη, είναι η πιο ισχυρή και συνάµα η πιο πνευµατώδης από
όλες τις γλώσσες του κόσµου.»
* Μαξ φον Λάουε, Γερμανός φυσικός, τιμημένος με το βραβείο Νόμπελ: «Οφείλω
χάριτας στην θεία πρόνοια, διότι ευδόκησε να διδαχθώ τα αρχαία
Ελληνικά, που µε βοήθησαν να διεισδύσω βαθύτερα στο νόηµα των θετικών
επιστηµών.»
* Μάικλ Βέντρις, Άγγλος αρχιτέκτονας και ο άνθρωπος που αποκρυπτογράφησε τη Γραμμική Β΄: «Η αρχαία Ελληνική Γλώσσα ήταν και είναι ανωτέρα όλων των παλαιοτέρων και νεοτέρων γλωσσών.»
* Ζακλίν Ντε Ροµιγί, Γαλλίδα Ακαδημαϊκός και συγγραφέας: «Η αρχαία Ελλάδα µας προσφέρει µια γλώσσα, για την οποία θα πω ότι είναι οικουµενική.» και «Όλος ο κόσµος πρέπει να µάθει Ελληνικά, επειδή η Ελληνική γλώσσα µας βοηθάει πρώτα από όλα να καταλάβουµε την δική µας γλώσσα.»
Η ελληνική γλώσσα διδάσκεται στο εξωτερικό
Ως συνέπεια της σημασίας της, η ελληνική γλώσσα τυγχάνει ιδιαίτερου
σεβασμού στο εξωτερικό και αυτό φαίνεται επίσης, από το εύρος της
διδασκαλίας της ανά τον κόσμο.
Οι πανεπιστημιακές εστίες ελληνομάθειας, σύμφωνα με το Υπουργείο
Παιδείας, φτάνουν τις 77 σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Από τις Ηνωμένες
Πολιτείες έως τη Νέα Ζηλανδία και από την Νότια Αφρική έως την Ιαπωνία, η
ελληνική γλώσσα διδάσκεται σε κάθε ήπειρο και σε ορισμένα από τα
κορυφαία πανεπιστήμια του πλανήτη, όπως μπορούμε να δούμε και στον χάρτη
που υπάρχει στην ιστοσελίδα του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας (Κ.Ε.Γ.): http://www.greeklanguage.gr/esties, ενώ υπάρχει και οδηγός με όλα τα ακαδημαϊκά ιδρύματα που παρέχουν (ως το 2002) μαθήματα της ελληνικής γλώσσας στο εξωτερικό: http://www.greeklanguage.gr/node/69.
Μάλιστα, σε επικοινωνία που είχαμε μαζί τους, μας ενημέρωσαν πως αυτή
τη στιγμή το Κ.Ε.Γ. διεξάγει μία έρευνα από την οποία αναμένεται να
προκύψουν λεπτομερή και επικαιροποιημένα στοιχεία σχετικά με τη
διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα πανεπιστήμια του εξωτερικού. Τα
αποτελέσματά της θα βγουν περίπου σε 3-4 μήνες.
Η ελληνική γλώσσα δεν διδάσκεται όμως μόνο στα πανεπιστήμια. Σε
ορισμένες χώρες αποφασίστηκε να ενταχθούν τα ελληνικά και στα
προγράμματα των σχολείων. Μερικά πρόσφατα παραδείγματα από ειδήσεις της
προηγούμενης χρονιάς είναι:
Στην Αυστραλία, η Επιτροπή Διαμόρφωσης του Εθνικού Προγράμματος
Διδασκαλίας Γλωσσών της χώρας (ACARA), αποφάσισε να καταρτίσει λίστα με
12 γλώσσες που θα διδάσκονται στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο. Μία εξ
αυτών είναι και η ελληνική. Στην απόφαση αυτή, σημαντικό ρόλο έπαιξε και
η ομογένεια, η οποία μετά και από σχετικές κινήσεις, κατάφερε
να συμπεριληφθεί η ελληνική γλώσσα στο πρόγραμμα διδασκαλίας ως
2η γλώσσα για όλους τους μαθητές και όχι ως διδασκόμενη μόνο για μαθητές
και μαθήτριες ελληνικής καταγωγής, όπως αρχικά είχε αποφασιστεί.
Το Φεβρουάριο στο Βέλγιο, υπογράφηκε χάρτα συνεργασίας από την
τότε Υφυπουργό Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Εύη
Χριστοφιλοπούλου και τη Βελγίδα Υπουργό Παιδείας της γαλλόφωνης
κοινότητας, Marie-Dominique Simonet για ην ένταξη της ελληνικής γλώσσας
στο πρόγραμμα διδασκαλίας. Όπως ανακοινώθηκε: «Με τη συμφωνία αυτή
Έλληνες μαθητές, αλλά και μαθητές άλλων εθνοτήτων, που κατοικούν στο
Βέλγιο, έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν το μάθημα των Νέων Ελληνικών ή
του Ελληνικού Πολιτισμού, τα οποία θα διδάσκονται έως τρεις ώρες την
εβδομάδα. Το πρόγραμμα έχει ορίζοντα πενταετίας (2012-2017) και θα
οδηγεί στην χορήγηση Πιστοποιητικού Ελληνομάθειας.».
Στην Μεγάλη Βρετανία το Υπουργείο Παιδείας αποφάσισε να
αποτελούν τα Αρχαία Ελληνικά μία από τις 7 ξένες γλώσσες που θα
διδάσκονται στα δημοτικά σχολεία από το 2014. Έρευνες έδειξαν ότι οι
Βρετανοί μαθητές έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά στην εκμάθηση ξένων γλωσσών
σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα και αυτός ήταν ο λόγος
που το υπουργείο αποφάσισε να συμπεριλάβει τις 7 ξένες γλώσσες στο
πρόγραμμα διδασκαλίας. Έτσι οι μαθητές, πέρα από τις γλώσσες, θα μάθουν
καλύτερα γραμματική, συντακτικό και θα βελτιώσουν το λεξιλόγιό τους.
Άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία για την διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας σε διάφορες χώρες, μπορεί κανείς να βρει εδώ: http://www.odeg.gr/html/praktika-hilton/7-periex.pdf
Γραμμένα στη γλώσσα μας
Στην ελληνική γλώσσα αυτή άλλωστε έχουν γραφεί μερικές από τις
σπουδαιότερες αλήθειες, σοφίες, ιδέες της ανθρωπότητας. Στα βιβλία που
(θα έπρεπε να) υπάρχουν παντού γύρω μας και που “μιλούν” τη γλώσσα μας.
* Οι πρώτοι Χριστιανικοί ύμνοι γράφτηκαν στα Ελληνικά. Όλα τα βιβλία
της Καινής Διαθήκης και τα Ευαγγέλια γράφτηκαν στα Ελληνικά. Ο Απόστολος
Παύλος έγραψε τις Επιστολές του στα ελληνικά.
* Η πρώτη εγκυκλοπαίδεια γράφτηκε στα Ελληνικά.
* Η ιστορία της λεξικογραφίας έχει την αρχή της 2000 χρόνια πριν στην
Αρχαία Ελλάδα. Τον 5ο αιώνα π.Χ. ο Πρωταγόρας πρώτος συνέταξε ένα
γλωσσάριο που περιείχε τις σπάνιες λέξεις που συναντώνται στα έργα του
Ομήρου.
* Η πρώτη Γραμματική, η Γραμματική της Ελληνικής Γλώσσας ήταν έργο του Διονυσίου Θράκα το 100 π.Χ.
* Τα αριστουργήματα του Όμηρου, του Αριστοτέλη, του Πίνδαρου, του
Ευριπίδη, του Σοφοκλή, του Αισχύλου, του Θαλή, του Αριστοφάνη, του
Μένανδρου και τόσων άλλων γράφτηκαν στα Ελληνικά.
* Ρωμαίοι αυτοκράτορες, όπως ο Μάρκος Αυρήλιος, έγραψαν στα Ελληνικά.
Οι ρωμαίοι ρήτορες στο Αθήναιον της Ρώμης εκφωνούσαν τους λόγους τους
στα Ελληνικά.
* Αλλά και: Ελύτης, Καβάφης, Σολωμός, Παπαρηγόπουλος, Ροΐδης, Σεφέρης,
Ρίτσος, Καζαντζάκης, Βάρναλης, Καμπανέλλης, Παλαμάς, Μακρυγιάννης,
Σαπφώ, Δημουλά, Καστοριάδης και τόσοι άλλοι...
Ενα παλιό ρητό λέει: «Δεν έχεις λέξεις, δεν έχεις σκέψεις». Εμείς οι
Ελληνες έχουμε ίσως τις περισσότερες λέξεις από κάθε άλλο λαό (περίπου 5
εκατομμύρια λέξεις!). Ας τις κάνουμε πράξη...
Περίεργες πληροφορίες για την ελληνική γλώσσα: http://goodnews.gr/Articles/I-Elliniki-glossa-eki-pou-isos-den-tha-tin-perimenate_1906.html
Άρθρο από το blog; loutraki one
Άρθρο από το blog; loutraki one
Η γλωσσική πολυμορφία
Ο ανθρώπινος παράγοντας
Ο πλανήτης μας έχει πάνω από έξι
εκατομμύρια ανθρώπους που μιλούν μεταξύ 6,000 με 7,000
διαφορετικές γλώσσες. Μερικές γλώσσες ομιλούνται από εκατοντάδες
εκατομμύρια ανθρώπους, όπως τα Αγγλικά και τα Κινέζικα, αλλά
οι περισσότερες ομιλούνται από μόνο μερικές χιλιάδες, ή απλώς
μια χούφτα ανθρώπων. Στην πραγματικότητα, το 96% των γλωσσών
του κόσμου ομιλείται από μόνο το 4% των ανθρώπων. Οι
Ευρωπαίοι συχνά νιώθουν ότι η ήπειρος τους διαθέτει ένα
εξαιρετικά μεγάλο αριθμό γλωσσών, ειδικά κάνουν τη σύγκριση με
τη Βόρεια Αμερική ή την Αυστραλία. Αλλά μόνο το 3% από όλο
τον κόσμο, περίπου 225 γλώσσες, είναι αυτόχθονες στην Ευρώπη.
Οι περισσότερες γλώσσες του κόσμου ομιλούνται σε μια ευρεία
περιοχή και στις δυο πλευρές του Ισημερινού - στη
Νοτιοανατολική Ασία, την Ινδία, την Αφρική, και τη Νότια
Αμερική. Πολλοί Ευρωπαίοι μπορεί να σκεφτούν ότι ένας μονόγλωσσος
τρόπος ζωής είναι φυσιολογικός. Αλλά μεταξύ του μισού και των
δυο τρίτων του πληθυσμού του κόσμου οι άνθρωποι είναι
δίγλωσσοι σε κάποιο βαθμό, και ένας σημαντικός αριθμός
πολύγλωσσοι. Η πολυγλωσσία είναι πολύ περισσότερο φυσιολογική
κατάσταση για τον άνθρωπο παρά η μονογλωσσία. Η γλωσσική και
πολιτιστική πολυμορφία, όπως στην περίπτωση της βιοπολυμορφίας,
όλο και περισσότερο θεωρείται ένα πολύ καλό και όμορφο γεγονός
από μόνο του. Η κάθε γλώσσα βλέπει τον κόσμο με το δικό της
τρόπο και είναι το αποτέλεσμα της δικής της ιδιαίτερης
ιστορίας. Όλες οι γλώσσες έχουν την δική τους ξεχωριστή
ταυτότητα και αξίες, και όλες είναι εξ ίσου επαρκείς ως μέθοδοι
έκφρασης για τους ανθρώπους που τις χρησιμοποιούν. Γνωρίζουμε
από συγκρίσεις του ρυθμού με τον οποίο τα παιδιά μαθαίνουν να
μιλούν, ότι καμία γλώσσα δεν είναι ουσιαστικά πιο δύσκολη από
μιαν άλλη.
Η δομή της γλώσσας
Η γλώσσα είναι ένα αυθαίρετο
σύστημα ήχων και συμβόλων που χρησιμοποιείται για πολλούς
σκοπούς από μια ομάδα ανθρώπων, κυρίως για να επικοινωνούν
μεταξύ τους, να εκφράζουν την πολιτιστική τους ταυτότητα, να
δημιουργούν κοινωνικές σχέσεις, και να εξασφαλίζουν μια πηγή
ευχαρίστησης (π.χ. στη λογοτεχνία). Οι γλώσσες διαφέρουν η μια
από την άλλη στον ήχο, τη γραμματική, το λεξιλόγιο και τον
τρόπο ομιλίας. Αλλά όλες οι γλώσσες αποτελούν πολύ πολύπλοκες
οντότητες. Οι γλώσσες διαφέρουν στον αριθμό των φωνηέντων και
των συμφώνων που διαθέτουν, άλλες διαθέτουν λιγότερα των 12
και άλλες πάνω από 100. Οι Ευρωπαϊκές γλώσσες τείνουν να
διαθέτουν καταλόγους μεσαίας εμβέλειας - γύρω στους 25 τέτοιους
ήχους (π.χ. τα Ισπανικά), μέχρι 60 (π.χ. τα Ιρλανδέζικα). Τα
αλφάβητα απεικονίζουν αυτούς τους ήχους σε διαφορετικό βαθμό
ακρίβειας: μερικά αλφάβητα (π.χ. τα Ουαλικά) είναι πολύ
μεθοδικά με τον τρόπο που συμβολίζουν τους ήχους. Άλλα (π.χ.
το Αγγλικό) είναι πολύ αντικανονικό. Όσον αφορά τη γραμματική,
η κάθε γλώσσα περιλαμβάνει αρκετές χιλιάδες σημεία δομής των
λέξεων και των προτάσεων. Η κάθε γλώσσα διαθέτει τεράστιο
λεξιλόγιο για να ικανοποιεί τις ανάγκες των χρηστών της
γλώσσας - στην περίπτωση των Ευρωπαϊκών γλωσσών, όπου το
επιστημονικό και τεχνικό λεξιλόγιο είναι πολύ μεγάλο, φτάνει
μέχρι αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες λέξεις και φράσεις. Κάθε
άτομο γνωρίζει και χρησιμοποιεί μόνο ένα μικρό αριθμό λέξεων
από το συνολικό αριθμό του λεξιλογίου μιας γλώσσας. Οι λέξεις
που χρησιμοποιούν οι μορφωμένοι - το ενεργό λεξιλόγιο - μπορεί
να φτάσει περίπου τις 50,000 λέξεις. Οι λέξεις που γνωρίζουν
αλλά δεν χρησιμοποιούν - το παθητικό λεξιλόγιο - είναι κάπως
περισσότερο. Στην καθημερινή συζήτηση, οι άνθρωποι συχνά
χρησιμοποιούν ένα μικρό αριθμό λέξεων, αλλά με μεγαλύτερη
συχνότητα. Έχει υπολογιστεί ότι ένα άτομο 21 χρόνων έχει ήδη
χρησιμοποιήσει περίπου 50 εκατομμύρια λέξεις. Οι ζωντανές
γλώσσες και κουλτούρες αλλάζουν συνεχώς. Οι άνθρωποι επηρεάζουν
ο ένας τον άλλο με τον τρόπο που μιλούν και γράφουν. Τα νέα
μέσα, όπως το Διαδίκτυο, προσφέρουν στη γλώσσα νέες ευκαιρίες
να αναπτυχθεί. Οι γλώσσες πάντοτε βρίσκονται σε επαφή η μια
με την άλλη, και επηρεάζουν η μια την άλλη με πολλούς
τρόπους, ειδικά δανείζοντας λέξεις η μια της άλλης. Η Αγγλική,
για παράδειγμα, έχει δανειστεί με το πέρασμα των αιώνων από
πάνω από 350 γλώσσες, και όλες οι Ευρωπαϊκές γλώσσες
δανείζονται επί του παρόντος πολλές λέξεις από την Αγγλική.
Η πρόσκτηση της γλώσσας
Η γλώσσα είναι ένα αυθαίρετο
σύστημα ήχων και συμβόλων που χρησιμοποιείται για πολλούς
σκοπούς από μια ομάδα ανθρώπων, κυρίως για να επικοινωνούν
μεταξύ τους, να εκφράζουν την πολιτιστική τους ταυτότητα, να
δημιουργούν κοινωνικές σχέσεις, και να εξασφαλίζουν μια πηγή
ευχαρίστησης (π.χ. στη λογοτεχνία). Οι γλώσσες διαφέρουν η μια
από την άλλη στον ήχο, τη γραμματική, το λεξιλόγιο και τον
τρόπο ομιλίας. Αλλά όλες οι γλώσσες αποτελούν πολύ πολύπλοκες
οντότητες. Οι γλώσσες διαφέρουν στον αριθμό των φωνηέντων και
των συμφώνων που διαθέτουν, άλλες διαθέτουν λιγότερα των 12
και άλλες πάνω από 100. Οι Ευρωπαϊκές γλώσσες τείνουν να
διαθέτουν καταλόγους μεσαίας εμβέλειας - γύρω στους 25 τέτοιους
ήχους (π.χ. τα Ισπανικά), μέχρι 60 (π.χ. τα Ιρλανδέζικα). Τα
αλφάβητα απεικονίζουν αυτούς τους ήχους σε διαφορετικό βαθμό
ακρίβειας: μερικά αλφάβητα (π.χ. τα Ουαλικά) είναι πολύ
μεθοδικά με τον τρόπο που συμβολίζουν τους ήχους. Άλλα (π.χ.
το Αγγλικό) είναι πολύ αντικανονικό. Όσον αφορά τη γραμματική,
η κάθε γλώσσα περιλαμβάνει αρκετές χιλιάδες σημεία δομής των
λέξεων και των προτάσεων. Η κάθε γλώσσα διαθέτει τεράστιο
λεξιλόγιο για να ικανοποιεί τις ανάγκες των χρηστών της
γλώσσας - στην περίπτωση των Ευρωπαϊκών γλωσσών, όπου το
επιστημονικό και τεχνικό λεξιλόγιο είναι πολύ μεγάλο, φτάνει
μέχρι αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες λέξεις και φράσεις. Κάθε
άτομο γνωρίζει και χρησιμοποιεί μόνο ένα μικρό αριθμό λέξεων
από το συνολικό αριθμό του λεξιλογίου μιας γλώσσας. Οι λέξεις
που χρησιμοποιούν οι μορφωμένοι - το ενεργό λεξιλόγιο - μπορεί
να φτάσει περίπου τις 50,000 λέξεις. Οι λέξεις που γνωρίζουν
αλλά δεν χρησιμοποιούν - το παθητικό λεξιλόγιο - είναι κάπως
περισσότερο. Στην καθημερινή συζήτηση, οι άνθρωποι συχνά
χρησιμοποιούν ένα μικρό αριθμό λέξεων, αλλά με μεγαλύτερη
συχνότητα. Έχει υπολογιστεί ότι ένα άτομο 21 χρόνων έχει ήδη
χρησιμοποιήσει περίπου 50 εκατομμύρια λέξεις. Οι ζωντανές
γλώσσες και κουλτούρες αλλάζουν συνεχώς. Οι άνθρωποι επηρεάζουν
ο ένας τον άλλο με τον τρόπο που μιλούν και γράφουν. Τα νέα
μέσα, όπως το Διαδίκτυο, προσφέρουν στη γλώσσα νέες ευκαιρίες
να αναπτυχθεί. Οι γλώσσες πάντοτε βρίσκονται σε επαφή η μια
με την άλλη, και επηρεάζουν η μια την άλλη με πολλούς
τρόπους, ειδικά δανείζοντας λέξεις η μια της άλλης. Η Αγγλική,
για παράδειγμα, έχει δανειστεί με το πέρασμα των αιώνων από
πάνω από 350 γλώσσες, και όλες οι Ευρωπαϊκές γλώσσες
δανείζονται επί του παρόντος πολλές λέξεις από την Αγγλική.
Η υποχρέωση να μάθουμε την μητρική
μας γλώσσα επιτελείται βασικά τα πρώτα πέντε χρόνια της ζωής
μας, αν και μερικά χαρακτηριστικά της γλώσσας (όπως η απόκτηση
του λεξιλογίου) συνεχίζουν επ’ αόριστον. Η γλώσα αναπτύσσεται
μέσα από διάφορα στάδια. Κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου
το βρέφος βγάζει ένα μεγάλο αριθμό ήχων, μέσα από τους οποίους
αναδύεται η μορφή του ρυθμού και του τονισμού, και μετά τα
φωνήεντα και τα σύμφωνα. Γύρω στον ένα χρόνο εκστομίζονται οι
πρώτες κατανοητές λέξεις. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου χρόνου,
ακολουθούν συνδιασμοί δυο λέξεων. Τα παιδιά τριών και τεσσάρων
χρόνων χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο μεγαλύτερες και
σύνθετες προτάσεις. Το λεξιλόγιο αυξάνεται από περίπου 50
ενεργές λέξεις στους 18 μήνες, σε αρκετές χιλιάδες λέξεις στην
ηλικία των πέντε. Η μητρική γλώσσα συνήθως αναφέρεται σαν η
πρώτη ή βασική γλώσσα που έμαθε ένα άτομο. Αυτή είναι η
γλώσσα που οι άνθρωποι γνωρίζουν καλύτερα, η γλώσσα που
χρησιμοποιούν περισσότερο, η γλώσσα με την οποία ταυτίζονται
περισσότερο. Σε μερικά δίγλωσσα άτομα, οι δυο γλώσσες
μαθαίνονται τόσο κοντά, ώστε είναι αδύνατο να διαλέξουν ανάμεσά
τους, σε σχέση με την «πρώτη» ή τη «δεύτερη» γλώσσα. Για
τους περισσότερους δίγλωσσους, όμως, η διάκριση είναι πιο
εύκολη, καθώς η εκμάθηση της δεύτερης ή τρίτης γλώσσας γίνεται
στο σχολείο ή αργότερα στη ζωή. Δεν υπάρχει κανένας απολύτως
περιορισμός όσον αφορά την ηλικία πέραν της οποίας να είναι
αδύνατο να μάθει κάποιος μιαν άλλη γλώσσα. Η διγλωσσία είναι
ένα πολύπλοκο φαινόμενο. Ένας κοινός μύθος είναι ότι ένα
δίγλωσσο άτομο έχει αναπτύξει εξ’ ίσου τις δυο γλώσσες. Στην
πραγματικότητα, οι δίγλωσσοι σπάνια γνωρίζουν και τις δυο
γλώσσες εξ’ ίσου καλά. Ένας άλλος μύθος λέει ότι όλοι οι
δίγλωσσοι έχουν τις ίδιες ικανότητες. Στην πραγματικότητα,
υπάρχουν πολλά είδη διγλωσσίας. Πολλοί ακούγονται σαν γηγενείς
ομιλητές και στις δυο γλώσσες, άλλοι έχουν πολύ καλή ξενική
προφορά σε μια. Μερικοί μπορούν να διαβάζουν καλά και στις
δυο γλώσσες, άλλοι μπορούν να το κάνουν μόνο στη μια. Μερικοί
προτιμούν να γράφουν μόνο στη μια γλώσσα, αλλά μπορούν να
μιλούν μόνο στην άλλη. Η πολυγλωσσία παρέχει όλα τα είδη των
πλεονεκτημάτων. Το να είσαι δίγλωσσος αυξάνει τις ευκαιρίες να
μάθεις επιτυχώς άλλες γλώσσες. Η εκμάθηση μιας τρίτης γλώσσας
διευκολύνεται κάπως με την εκμάθηση της δεύτερης γλώσσας.
Επίσης οι δίγλωσσοι μπορεί να πλεονεκτούν στο τρόπο σκέψης:
υπάρχει ένδειξη ότι τα πρώτα χρόνια κάνουν μεγαλύτερη πρόοδο
από τους μονόγλωσσους σε κάποια έκταση της γνωστικής ανάπτυξης
και είναι με πολλούς τρόπους πιο δημιουργικοί στις γλωσσικές
δεξιότητες. Οι δίγλωσσοι έχουν το μεγάλο πλεονέκτημα να μπορούν
να επικοινωνούν με μεγαλύτερο και ποικίλο αριθμό ατόμων. Διότι
οι δίγλωσσοι έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν και να συνδεθούν
στενά με δυο ή περισσότερους πολιτισμούς. Η ικανότητά τους
αυτή μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη ευαισθησία κατά την
επικοινωνία και σε ετοιμότητα να ξεπεράσουν τις πολιτιστικές
διαφορές και να κτίσουν πολιτιστικές γέφυρες. Επίσης υπάρχουν
σημαντικά πρακτικά θέματα: οι δίγλωσσοι έχουν ένα δυνατό
οικονομικό πλεονέκτημα διότι ένας μεγαλύτερος αριθμός
επαγγελμάτων είναι στη διάθεσή τους. Επίσης είναι όλο και
περισσότερο αποδεκτό ότι οι πολυγλωσσικές εταιρίες είναι πιο
ανταγωνιστικές από τις μονογλωσσικές.
Δευτέρα 17 Μαρτίου 2014
Η Ελληνική Γλώσσα
Η οικολογία της γλώσσας
H εργαλειακή αντίληψη για τη γλώσσα που
τείνει να κυριαρχήσει σήμερα έχει δημιουργήσει μια ιδιότυπη «αγορά γλωσσών»,
όπου, σύμφωνα με τους κανόνες της αγοράς, διαλέγουμε ό,τι πουλάει. Σήμερα
πουλάνε τα αγγλικά και αυτά αγοράζουμε, πολλές φορές με μοιραίο φανατισμό. Αλλά
η γλώσσα δεν είναι εργαλείο (ή τουλάχιστον μόνο εργαλείο). Είναι ένα ολόκληρο
οντολογικό σύμπαν (πολιτισμός, ιστορία, αντίληψη του κόσμου, στάσεις ζωής, αισθήσεις)
και από αυτή την άποψη η ταχύτητα με την οποία συρρικνώνονται και εξαφανίζονται
σήμερα γλώσσες στον πλανήτη μπορεί να έχει ως δυνητικό αποτέλεσμα μια θλιβερή
μονογλωσσία. Και οι γλώσσες που εξαφανίζονται δεν είναι μόνο γλώσσες μικρών
πληθυσμών στην Ωκεανία ή στις ατόλες του Ειρηνικού. Είναι και γλώσσες της
Ευρώπης, για παράδειγμα τα βρετονικά ή τα προβηγκιανά στη Γαλλία ή, για να
μείνουμε στον δικό μας χώρο, τα αρβανίτικα, τα βλάχικα, τα ρομ. Το θέμα αυτό
συζήτησαν την περασμένη Δευτέρα στο Μέγαρο Μουσικής ο γάλλος γλωσσολόγος Κλοντ
Αζέζ και ο έλληνας συνάδελφός του Γιώργος Μπαμπινιώτης, με πολλά επιχειρήματα
αλλά και αρκετούς κοινούς τόπους (από την πλευρά του Κλοντ Αζέζ, οφείλουμε να
ομολογήσουμε, από τον οποίο δεν έλειψε ένας δογματισμός), προκαλώντας το
τεράστιο ενδιαφέρον του κοινού, που γέμισε ασφυκτικά την αίθουσα «Σκαλκώτας»
αλλά και τον έξω από αυτήν χώρο.
H γλωσσική πολυμορφία είναι σήμερα από τα μεγαλύτερα
στοιχήματα (ίδιας τάξεως με την οικολογική ισορροπία), ιδιαίτερα στον ευρωπαϊκό
χώρο όπου η πολυγλωσσία συνιστά μία από τις μεγάλες παραδόσεις του. Πρέπει να
παραδεχθούμε ότι τα αγγλικά ποτέ δεν είχαν ευρωπαϊκό (δηλαδή ηπειρωτικό)
προσανατολισμό, αφού ήταν κυρίως η γλώσσα του Ατλαντικού (αυτής της
αγγλοσαξονικής λίμνης) και της μεγάλης εξωευρωπαϊκής βρετανικής αυτοκρατορίας.
Οι Βρυξέλλες μπορεί να ευνοούν, προς το παρόν ανομολόγητα, την επιβολή των
αγγλικών στις ευρωπαϊκές διαδικασίες, για λόγους οικονομικούς και
γραφειοκρατίας, αλλά οι Ευρωπαίοι πρέπει να αντισταθούμε σθεναρά σε μια τέτοια προοπτική
η οποία θα μας βυθίσει σε μια απίστευτη φτώχεια. Σήμερα αντιτείνουν μερικοί,
μιλώντας με όρους αγοράς, ότι τα αγγλικά είναι παράγοντας οικονομικής
επιτυχίας. Πολύ εύκολα μπορεί όμως να καταρριφθεί το επιχείρημα για την
αναγκαιότητα της μονογλωσσίας είτε σε πρακτικό είτε σε θεωρητικό επίπεδο.
Αλλωστε δεν έχουμε καμία απόδειξη ότι η οικονομική επιτυχία είναι συνάρτηση των
αγγλικών (οι Κινέζοι κάτι ξέρουν).
Υπάρχει μια αντίληψη ότι η επιβολή των αγγλικών θα
οδηγήσει ταυτόχρονα και στην αλλοίωσή τους. Οτι τα αγγλικά θα γίνουν μια
γλώσσα-κρεολή και ότι από αυτή την άποψη θα μεταλλαχθούν σε κάτι άλλο, όπως
συνέβη με το ιστορικό παράδειγμα των λατινικών και την εξέλιξη τους σε
ρωμανικές γλώσσες. Αλλά αυτή η κρεολοποίηση αφορά μόνο τα προφορικά αγγλικά και
όχι τα γραπτά. Σήμερα το Internet ως ένα μέσο παγκόσμιας επικοινωνίας όπου
κυριαρχούν τα αγγλικά φροντίζει να διατηρεί καθαρή και αναλλοίωτη τη μορφή της
αγγλικής γλώσσας βοηθώντας τη διατήρησή της ως ανόθευτου σύμπαντος.
Πώς μπορεί σήμερα να διατηρηθεί η πολυγλωσσία;
Αναπαράγω μερικές από τις προτάσεις του Γιώργου Μπαμπινιώτη: Σταυροφορία για
την ανάγκη της γλωσσικής πολυμορφίας (εδώ ας χρησιμοποιήσουμε τον εύγλωττο
αγγλικό όρο των green linguistics). Καλλιέργεια της γλωσσικής πολυμορφίας στην
εκπαίδευση και στην επικοινωνία και ανεκτικότητα για τις άλλες γλώσσες (φυσικά
και τις «μειονοτικές»). Καλή γνώση της μητρικής γλώσσας. Εμμονή στη μετάφραση
και στη διερμηνεία. H άμυνα των λιγότερο ομιλούμενων γλωσσών είναι η μετάφραση.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 22/01/2006 00:00
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(Atom)
Εγγραφή στο
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια