Παρασκευή 4 Απριλίου 2014

Τα καλύτερα ...greekfrench

"En cette epoque historique de l’euro, les cycles de la politique et de l’orthodoxie economique sont en synergie dans notre sphere geographique. L’Enosis europeenne, atome dans le cosmos et dans la galaxie des idees geopolitiques, a un programme thematique et geographique orchestre. C’est un phenomene authentique et non un periple chmerique ou ephemere. Entre parentheses, pour laconique, ce n’ est pas la boite de panadore, encore moins les Danaides".

  Ομιλία του Γάλλου διπλωμάτη στην Πρεσβεία της Αθήνας, κ. Williencourt 


Le Dedale Synchrone Du Cosmos Politique 

"Kyrie, 
Sans apostropher ma rhetorique dans l’ emphase et la plethore, j’ analyserai elliptiquement, sans nul gallicisme, le dedale synchrone du cosmos politique caracterise par des syndromes de crise paralysant l’ organisation systematique de notre economie. 
Nous sommes periodiquement sceptiques et neurastheniques devant ces paroxysmes periphrasiques, cette boulimie des demagogues, ces hyperboles, ces paradoxes hypocrites et cyniques qui symbolisent une democratie anachronique et chaotique. 
Les phenomenes fantastiques qu’ on nous prophetise pour l’ epoque astronomique detroneront les programmes rachitiques, hybrides et sporadiques de notre cycle atomique. Seule une panacee authentique et draconienne metamorphosera cette agonie prodrome de l’ apocalypse et une genese homologue du Phenix. 
Les economistes technocrates seront les strateges d’ un theatre polemique et dynamique et non les proselytes du marasme. Autochtones helleniques, dans une apologie cathartique, psalmodions les theoremes de la democratie thesaurisante et heroique, soyons allergiques aux parasites allogenes dont les sophismes trop hyalins n ont qu’une pseudodialectique. 
En epilogue a ces agapes, mon amphore a l’ apogee, je prophetise toute euphorie et apotheose a Monsieur Giscard d’ Estaing, prototype enthousiasmant de la neo-orthodoxie economique et symbole de la palingenesie de son ethnie gallique."

Ομιλία του Ξ. Ζολώτα

Κωνσταντίνος Καβάφης: Όσο μπορείς




Από τη μαθήτρια Διδάμη Αλεξοπούλου (Β1)

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες την πολλή συνάφεια του κόσμου
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ΄εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινή ανοησία,
ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.

Εισαγωγή: Το ποίημα γράφτηκε το 1905 και δημοσιεύτηκε το 1913. Ανήκει στα παραινετικά ποιήματα του Καβάφη, που περιέχουν συμβουλές με αποδέχτες τον εαυτό του και τους αναγνώστες  των ποιημάτων του. Ο ποιητής είχε ασχολειθεί και πιο παλιά με το θέμα του χρέους, της ηθικής στάσης του πνευματικού ανθρώπου. Το συγκεκριμένο ποίημα αντιμετωπίζει το θέμα περισσότερο από κοινωνική σκοπιά, υποδεικνύοντας τρόπο συμπεριφοράς που προφυλάσει τον άνθρωπο από τους κινδύνους των ταπεινών συναναστροφών.

Βασική ιδέα του ποιήματος είναι οι κίνδυνοι που κρύβονται για τον άνθρωπο πίσω από τις συμβατικές κοινωνικές σχέσεις. Διαγράφει την προσωπική στάση ενός σκεπτόμενου ανθρώπου απέναντι στο αντιπνευματικό κοινωνικό του περιβάλλον. Η άρνησή του να αποδεχτεί τις επιφανειακές σχέσεις που φθείρουν τη ζωή και υποβιβάζουν την προσωπικότητα έχει γενικότερη ισχύ και διαχρονική σημασία. Στην "παγκοσμιοποιημένη" εποχή μας, κυρίως, η διατήρηση της αξιοπρέπειας και της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας του ατόμου αποτελεί επιτακτική ανάγκη.

Γλώσσα: απλή δημοτική με λίγες ιδιωματικές λέξεις ("στες", "πηαίνοντας"). Διακρίνεται για την ακρίβεια και την εκφραστική της ισορροπία.

Ύφος: χαμηλόφωνο, παραινετικό.
Μέτρο: ιαμβικό, ενώ οι στίχοι ειναι ανισοσύλλαβοι και ανομοιοκατάληκτοι.





Πέμπτη 3 Απριλίου 2014

Δείτε τι κρύβει το ελληνικό Αλφάβητο



Η ελληνική γλώσσα είναι η τελειότερη που έχει δημιουργηθεί στα χρονικά της ανθρώπινης ιστορίας.
Πρόκειται για μια γλώσσα που έχει κατασκευαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να έχει άμεση σχέση με τη μαθηματική γλώσσα και να περικλείει μια "αφανή αρμονία". Όπως έγραψε ο Ιάμβλιχος στα "Θεολογούμενα της αριθμητικής" ...
("Περί δεκάδος" 64-15,20): "Ακόμα η δεκάδα γεννά τον (αριθμό) 55, ο οποίος περιέχει θαυμαστά κάλλη. Εάν δε υπολογίσεις τα ψηφία της λέξης 'εν' (σ.σ.: ένα) σε αριθμούς, βρίσκεις άθροισμα 55".

Οι πρόγονοί μας δεν χρησιμοποιούσαν ψηφία αλλά τα γράμματα της αλφαβήτου τονισμένα ως σύμβολα αριθμών (π.χ. α΄=1, β΄=2 κ.ο.κ.). Όπως είδαμε προηγουμένως, με αυτό τον τρόπο οι λέξεις μπορούν να αναλυθούν σε αριθμούς σχηματίζοντας τους "λεξαρίθμους". Έτσι καθετί προσλάμβανε ξεχωριστή σημασία μέσα από έναν συνδυασμό μαθηματικών και ονομάτων. Για παράδειγμα, ο αριθμός της χρυσής τομής προκύπτει από τους λόγους ΑΠΟΛΛΩΝ : ΑΡΤΕΜΙΣ, ΕΣΤΙΑ: ΗΛΙΟΣ, ΑΦΡΟΔΙΤΗ : ΖΕΥΣ.

Ωστόσο αυτό που αποδεικνύεται πράγματι ασύλληπτο είναι το γεγονός ότι το ελληνικό αλφάβητο κρύβει μια μυστική επίκληση! Εάν πάρουμε τα γράμματά του και τα θέσουμε στη σειρά, ως δια μαγείας εμφανίζεται μια αρχαία προσευχή που εξυμνεί το Φως και την Ψυχή! Έχουμε, λοιπόν:

"Αλ φα, βη τα Γα! Αμα δε Ελ, τα εψ ιλών. Στη ίγμα, (ίνα) ζη τα, η τα, θη τα Ιώτα κατά παλλάν Δα. (Ινα) μη νυξ η, ο μικρόν (εστί) πυρός δε ίγμα ταφή εψ ιλών, φυ (οι) Ψυχή, ο μέγα (εστί)!"

Η μετάφραση έχει ως εξής:

"Νοητέ ήλιε, εσύ που είσαι το φως, έλα στη Γη! Κι εσύ, ήλιε ορατέ, ρίξε τις ακτίνες σου στον πηλό που ψήνεται. Ας γίνει ένα καταστάλαγμα για να μπορέσουν τα Εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν και να σταθούν πάνω στην παλλόμενη Γη. Ας μην επικρατήσει η νύχτα, που είναι το μικρόν, και κινδυνεύσει να χαθεί το καταστάλαγμα της φωτιάς μέσα στην αναβράζουσα λάσπη, κι ας αναπτυχθεί η Ψυχή, που είναι το μέγιστο, το σημαντικότερο όλων!"

Τη μυστική αυτή επίκληση μαθαίνουμε να κάνουμε όλοι ασυνείδητα από την ώρα που μαθαίνουμε το ελληνικό αλφάβητο! Επίσης έρευνες δείξανε πως οι μελέτη της αρχαιοελληνικής γλώσσας, διευρύνει τον νου! Δεν είναι τυχαίο, που σε έρευνα Αμερικανών για την τεχνητή νοημοσύνη, διαπιστώσανε πως για να επικοινωνήσουν δύο υπολογιστές μεταξύ τους και να έχουν μία λογική συζήτηση, χρειάζεται να χρησιμοποιήσουν την αρχαία Ελληνική γλώσσα και μόνο! Τελευταία καταμέτρηση μάλιστα έδειξε πως η Ελληνική γλώσσα συν της αρχαιοελληνικής, περιέχει πάνω από 6.000.000(!) λέξεις και πολλές που ακόμα δεν γνωρίζουμε ενώ π.χ. η Αγγλική φτάνει μόλις τις 40000.

Τελικά πόσα ακόμη μυστικά μπορεί να κρύβει η ελληνική γλώσσα; Πολύ περισσότερα από όσα πιστεύουμε και σίγουρα ακόμα περισσότερα από όσα μπορεί να χωρέσουν στις σελίδες ενός αφιερώματος.
Πηγή: greveniots.gr

Μαρία Πολυδούρη: Μόνο γιατί μ' αγάπησες



 Της μαθήτριας Διαμαντοπούλου Μαρίας, B1

« Μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες,  έζησα τα ονείρατά σου, ωραίε που βασίλεψες κ’ έτσι γλυκά πεθαίνω, μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες».

Η επιτυχία αυτού του ποιήματος οφείλεται στον συνδυασμό μεταξύ έντασης του συναισθήματος και του ήπιου τόνου. Η ερωτική συγκίνηση μεταδίδεται στον αναγνώστη μέσα από εικόνες που υποβάλλουν τον έρωτα σαν μια εξαιρετικά ζωντανή και παρούσα ανάμνηση. Ο θάνατος στο συγκεκριμένο ποίημα δεν είναι θάνατος βιολογικός, αλλά θάνατος του έρωτα. Αξίζει να παρατηρηθεί πως η ποιήτρια αναφέρεται συνεχώς στην αγάπη εκείνου προς αυτήν και πως αυτή η αγάπη του ολοκλήρωσε, έδωσε νόημα και δικαίωσε τη ζωή της. 


                                                                                                           


Τη Γλώσσα μου έδωσαν Ελληνική

Επιλέξτε

Σε ποιον από τους παρακάτω λογοτέχνες θέλετε να κάνει αφιέρωμα το Δίκτυό μας;

.

Από το Blogger.